• MUTFAK BANYO
• AHŞAP DEKORASYON
• VERZALİT MASA
• PROJE UYGULAMA
• MOBİLYA
• DOLAP DEKORASYON

Newton yedi renk ayırt etti. Bunlar mor, lacivert, yeşil, sarı, turuncu ve kırmızı renklerdi. Demek ki, renk cisimde değil ışıktadır. Buna göre ışık olmayan yerde renk de düşünülemez. Renk, ışığın cisimlerde bir yansımasıdır. Farklı renkler cisimlerin ışığı farklı yansıtmalarından

RENK NEDİR

Işığın öz yapısına ve cisimler tarafından yayılma şekline bağlı olarak gözde yaptığı etkiye renk denir. Renk, cisimlerin maddesel öğelerinden biri değil, ışığı yansıtmalarına göre aldıkları bir görünümdür. Bu gerçek ilk olarak Newton tarafından bir optik inceleme sonucu bulunmuştur. Bir prizmadan (Güneş Tayfı) geçirilen güneş ışığında Newton yedi renk ayırt etti. Bunlar mor, lacivert, yeşil, sarı, turuncu ve kırmızı renklerdi. Demek ki, renk cisimde değil ışıktadır. Buna göre ışık olmayan yerde renk de düşünülemez. Renk, ışığın cisimlerde bir yansımasıdır. Farklı renkler cisimlerin ışığı farklı yansıtmalarından oluşmaktadır. Bazı cisimler ışıktaki renklerin bir bölümünü emer, bir bölümünü yansıtır ve böylece farklı renkler ortaya çıkar. Örneğin, bir yüzey ışınların tümünü yansıtırsa beyaz görünür. Bir bölümünü yutar geri kalanları yansıtırsa, yansıtılan ışınımların birleşmesinden doğan bir renklenme olur. Siyah cisimler ise gelen ışığın hepsini yutar. Eğer bütün ışınımlar eşit oranda yutulursa cisim gri gözükür.

Çeşitli ışık kaynakları farklı ışınımlar yaydığına göre, bir cismin rengi kendisini aydınlatan ışık kaynağı ile az çok farklılaşır. Nesnelerin doğal ışıkta (gün ışığında) ve yapay ışık (elektrik, gaz lambası, mum) değişik renkte görünmesi bundan ileri gelir. Örneğin, mavi bir yüzey karanlık bir odada mum ışığı ile aydınlatılırsa soluk beyaz renge dönüşür. Rengin yaşantımızda önemli bir yeri vardır. Doğayı süsleyen öğelerin başında renk gelir. Işığın, dalga uzunluğuna göre, gözümüz vasıtasıyla bizde uyandırdığı bir histir. Ve bu hissimize dayanarak sarı, yeşil, vb. gibi solar spectrumu teşkil eden bölümle¬rin karakter ve hüviyetlerini ayırt etmek üzere kullandığımız terimlere de renk deriz [9].

Rengin Tarihçesi ve Devirlere Göre Renkler

İnsanlar kaç yüz sene semayı hayran hayran seyretmişlerdir. Gökyüzünde bu kadar güzel renklerle süslenmiş bir kuşağın nasıl meydana geldiğini ancak 17. asrın sonlarına doğru öğrenmişlerdir. Semanın, ilmi bir şekilde izahını 1670 senesinde İsaac Newton yapmıştır. Newton ışık ve renk üzerinde ilmi araştırmalar yaparak karanlık bir oda için¬de, pencereden küçük bir delik açarak güneş ışığının hüzme halinde odaya girmesini temin etti. Bu ışık hüzmesini bir billur prizmadan geçirdi. Işık prizmadan geçerken kırıldı ve renklere bölünerek beyaz bir perde üzerine çarptı.
İşte bu suretle yüzlerce asır semada görüp, ne olduğunu bir türlü anlayamadığımız sema bütün renkleri ile aynen perde üzerinde aksetmiş bulunuyordu. Newton bu sema renklerine solar spectrum adını vermiştir. İnsanlar asırlar boyunca tabiat renklerine hayran oldular. Bu hayranlıklarını boya ile ifade imkanlarını bulur bulmaz içinde yaşadıkları dekorlarını süs-lemeye koyuldular. İçerisine sığındıkları mağaraların duvarlarını boyamakla, ilk insanlar, yaşadıkları yeri güzelleştirmek istemişlerdir. Bu hareketleri ile henüz mimari dogmadan evvel, daha sonra doğacak olan mimarinin renkten ve süslemeden uzak olamayacağını anlatmış bulunmaktadırlar. İspanyanın kuzeyinde Altamirada ve Fransa’nın güneyin¬de bulunan mağaralardaki renkli resimler mimari ile rengin bölünmez bir bütün olduğunu anlatmaya kafidir. Eski Mısırlıların bıraktıkları eserlerde de rengin mimaride kendisine mekan bulduğunu görüyoruz. Mısırlılar mimarilerinde ancak dört ile beş renk kullanmışlar-dı. Bilhassa sarı, kırmızı, mavi üçlü sistemini kullandılar. Bu renkleri siyah hatlarla çizilmiş şekillerin içerisine düz olarak sürdüler. Binaların içini ve dışını süsledikleri resimlerde Mısırlılar, insan ve hayvan tasvirlerini daha ziyade muayyen bir geleneğe uyarak semboller halinde yapmakta idiler. Mabet ve mezarlarının du¬varlarını günlük hayattan alınmış resimlerle süslediler, daha doğrusu yaşayışlarını duvarlara nakşettiler. Mezopotamya’da ise eski Babil harabelerinin elde kalan parçalarına bakılınca, altın renkli sarının hakimiyeti altında gök mavisi ile Türk mavisinin (turquoise) pek güzel bir şekilde kullanılmış olduğunu görürüz. Yunanlılar da Mısırlılar gibi hayatlarının muhtelif safhalarını içinde yaşadıkları binaların duvarlarına aksettirmişlerdir. Yunanlılarda renk armonilerini Mısırlıların kullandığı sarı, mavi, kırmızı üçlüsünden çıkarmışlardır. Bu renklere merme¬rin beyazlığını, sarı ve beyaz yaldızı da katarak tesirlerini artırmışlardır.

İlk Hıristiyanlık devrinde, daha henüz Hıristiyanlığın yasak ve ayinlerin gizli yapıldığı zamanlarda yeraltı labirentlerinde Hıristiyanlar rengi din uğrunda kullandı¬lar. Azizlerin ve din uğrunda canlarını feda edenlerin resimlerini bu karanlık dehlizle¬rin duvarlarına boyadılar. Renk adeta dini inanış ve ilhamın ifadesinde büyük rol oynadı. Daha sonra serbest olarak ibadet edebilme imkanlarını bulunca büyük sanat da doğdu. Rönesans dediğimiz sanatın parlak devri artık başlayabilirdi. Bu devir eski üstatların yarattığı sanatın altın devridir. On beşinci ve on altıncı asırlarda Giotto Masagio Boticelli, Michelangelo, Raphael, Leonardo, Tintoretto, Corregio, Veronese, Titian gibi sanat devleri bütün kudretlerini mabet ve saray duvarlarını boyamakta gösterdiler. Öyle ki binaların içinde tamamen fresklerle örtülmemiş yer kalmadı.
Resim sanatında yağlı boyanın kullanılması ile resim duvardan koptu. Boş kalan duvarları renklendirmek ve süs¬lemek için başka bir çare bulmak lazımdı. Bu işi de dekoratörler yüklendiler.

Brewster kurallarına göre en uç değerler olan beyaz ve siyah dışında doğadaki bütün renkler ana, ara ve pastel renkleri oluştururlar.

Bu Haber 11.12.2009 tarihinde kayıt edilmiş ve 683 kez okunmuştur.