Tabla parke, farklı ve aynı ağaç türlerinden elde edilen, değişik renk, biçim ve ölçülerdeki parçaların göze hoş gelecek desenler elde edecek şekilde birleştirilmesi ile oluşturulan bir döşeme elemanıdır. Her
Parke Çeşitleri Parke, ağaçtan yapılan ve değişik boyut ve biçimlerde olabilen taban döşeme malzemesidir. Ülkemizde bir çeşit parke olan büyük boyutlu ağaç döşeme malzemesine “Döşeme (veya taban) tahtası”, taban tahtasından daha büyük boyutlu ağaç döşeme malzemesine de “Parke” adı verilmektedir. Bugün dünyada üretilen parke türleri; Tabla parke, Masif parke ve Mozaik parke olmak üzere üç grup altında toplamak mümkündür. 1. Tabla parke Tabla parke, farklı ve aynı ağaç türlerinden elde edilen, değişik renk, biçim ve ölçülerdeki parçaların göze hoş gelecek desenler elde edecek şekilde birleştirilmesi ile oluşturulan bir döşeme elemanıdır. Her eleman kenarları bir diğeri ile birleşmeyi sağlayacak şekilde profillendirilmiştir. Tabla parke elemanı üçgen, kare, dikdörtgen, eşkenar dörtgen, altıgen biçiminde ve değişik ölçülerde olabilmektedir. Tabla parke elamanları tamamen masif malzemeden yapılabilir. Fakat üstü parkelik ağaçlardan kesilmiş mozaik parçalarla kaplı olarak da imal edilmektedir. Masif malzemelerden yapılan parke elamanına “Masif Tabla Parke”, Mozaik parçalarla kaplı olarak imal edilen parke elemanına “Mozaik Tabla Parke” veya Kontraparke” adı verilmektedir. Mozaik tabla parke (kontraparke) elemanları iki veya üç tabakalı olabilmektedir. Döşenmede yüzeye gelen tabaka 8 mm. veya daha ince olmak üzere değerli parkelik sert ağaçlardan, alt tabaka ucuz daha az değerli malzemeden, genellikle yumuşak ağaçlardan yapılmaktadır. Üç tabakalı kontraparke elemanı yapımında orta ve alt tabakalar aynı veya farklı ağaç malzemeden yapılmaktadır. 2. Masif parke Masif parke, TS 73 (1987) de “Ahşaptan belirli boyut ve biçimde yapılmış, birbirleri ile birleştirilmeye elverişli bir şekilde yan ve başları profillendirilmiş bir döşeme veya kaplama elemanıdır”şeklinde tarif edilmiştir. TS 73 (1987) de tarif edilen masif parke, boyu eninden daha uzun olan dikdörtgen prizması (veya çıta) biçimindeki parkedir. Masif parkenin bir diğer çeşidi “Dekoratif Masif Parke” dir. Dekoratif masif parke elemanları çıta biçiminde olmayıp üçgen, dörtgen, dikdörtgen, eşkenar dörtgen, beşgen, altıgen, ve daire gibi çeşitli biçimlerde olabilmektedir. Aynı veya farklı ağaç türlerinden yapılmış, aynı veya değişik biçim ve boyutlardaki parke elemanları göze hoş görülecek desenler oluşturacak şekilde döşenmiştir. Esasen çıta biçiminde masif parke elemanları ile de göze hoş gelecek desenler oluşturmak mümkündür. Fakat bunlarla sıralı, balık sırtı, hasır gibi dekoratif desenler oluşturma imkanı sınırlıdır. Halbuki dekoratif masif parke elemanları ile çok sayıda göze hoş gelen desenler oluşturmak mümkündür. Bu nedenle “dekoratif masif parke” olarak adlandırılması uygun bulunmuştur. 3. Mozaik parke Mozaik parke,.lamel karelerinin bir araya getirilmesi ve bir yüzüne kağıt yapıştırılması ile geçici olarak veya esnek bir eleman üzerine tespit edilmek suretiyle sürekli olarak hazırlanan, genellikle kare biçimindeki bir bileşendir. Bu bileşene mozaik parke paneli adı verilir. Lamel sert ağaç parke taslaklarından özel parke makinelerinde belirli boyutlarda elde edilen bir parçadır. Lameller değişik şekillerde bir araya getirilerek mozaik parke paneli oluşturulmaktadır. Mozaik parke lamellerinin maksimum boyutları uzunlukta 165 mm. genişlikte 25 mm. ve kalınlıkta 10 mm. olabilmektedir. Çubuk biçimindeki mozaik parke lamellerinin, boyutlarına göre 5,6 veya7 tanesi yan yana bir araya getirilerek panelin bir ünitesi yani lamel karesi oluşturulur. Bu ünitelerin bir grubu mozaik parke döşeme birimi (elemanı) olan paneli oluşturmaktadır. Panellerde her lamel ünitesi (lamel karesi) diğerine dik gelecek şekilde birleştirilmektedir. Panelleri yüzüne düz kağıt; delikli kağıt veya file gibi malzemeler yapıştırılarak döşeninceye kadar panel üniteleri arasında bütünlük sağlanmaktadır. Türkiye’de yukarıda açıklanan parke çeşitlerinden masif (çıta) parke, daha az olmak üzere mozaik parke üretilmektedir. Bunlardan masif parke TS 73 (1987) de, mozaik parke TS 200 (1975) de tarif edilmiş ve özellikleri, sınıfları bu standartlarda açıklanmıştır. Mozaik parke panelleri bir veya iki tabakalı bir tabla üzerine yapıştırılır ve kenarlarına lamba-zıvana açılırsa bu döşeme elemanına kontraparke paneli (veya kontraparke tablası) denir. 4. Laminant parke Laminant parke, sırasıyla en üst yüzünde koruyucu film tabakası, dekor kağıdı, HDF (yüksek yoğunlukta basınca karşı dayanıklı levha) ve en alt kısımda da boyutsal stabiliteyi sağlayan balans kağıdından oluşan yer döşeme gerecidir. Kimi laminant parke türleri ise tek veya çeşitli ağaç türlerinin elyafları birbirine dik gelecek şekilde, üç-dört kat ahşap gerecin birbirine yapıştırılmasıyla oluşmaktadır. Her elemanın kenarları bir diğeriyle birleştirilmeye uygun profillerle şekillendirilmiştir. Laminant parke yapımında kullanılan ağaçlarda aranan özelliklerin başında yoğunluğu 600 kg/m3’den fazla, sert yapılı, düzgün lifli ve dayanıklı olan ağaçlar tercih edilir. Laminant parke çizilmelere dirençli, noktasal darbelere dirençli ekolojik, basınca dirençli, kimyasallara dirençli, yangına dirençli, kolay temizlenir, alttan ısıtmaya uygun, güneş ışınlarına dayanıklı, aşınmaya ve darbelere dayanıklıdır,.ses yalıtımlı ve hijyeniktir. Yerden ısıtmalı zeminlerde laminant parke kullanılmalıdır. Masif parke kullanıldığında; açma, kavrulma, çekme veya kabarma gibi sorunların ortaya çıkması doğaldır. Laminant parkenin döşeniş şekli oldukça kolaydır. Zemine özel bir folyo serilir. Bu folyo hem zemindeki ufak pürüzleri ortadan kaldırır hem de izolâsyonu sağlar. Parkeler bu folyo üzerine, zemine yapıştırılmadan (yüzer sistem), lamba ve zıvana şeklindeki kenarlardan yapıştırılmak suretiyle döşenir. _________________________________________________________________ İlgili Etiket ve Başlıklar.. laminat, kapı, lamine, laminant, amerikan kapı, çamsan, serfloor, kronoswiss, floorpan, yer döşemeleri, yer döşemesi, chadbourne parke, laminant fiyatları, sistre, süpürgelik, moonloc, laminat fiyatları, parkeci, parkeler, pvc yer döşemesi, laminant fiyat, ucuz laminat, çamsan laminat, ucuz laminant, lamine fiyatları, sistre cila, swissfloor, vario laminat, çamsan laminant, laminat fiyat, floorpan laminat, moonloc laminat, laminat parkeler, laminat çeşitleri, en ucuz laminant, en ucuz laminat, laminant parkeler, laminantparke, laminat lamine, steven parke, kronotex laminant, laminat parkeciler, parke's castle, steve parke, laminant parkeciler, moonloc bayileri, sistre fiyat, ahşap parkeler, kronoswiss fiyat, sessiz laminat. Kaynak: Mobilya Dekorasyon 3. PARKELERİN SINIFLANDIRILMASI 3.1. Parkelerin Ağaç Türlerine Göre Sınıflandırılması Makinelerde işlenen parkeler nihayet sınıflandırma tezgahları üzerine sevk edilirler. Bu tezgahlar üzerinde ihtisas sahibi işçiler tarafından sınıflara ayrılırlar. Sınıflandırma, ağaç cinsi, boyut ve kalite bakımından yapılır. Alman endüstri normu ve Avusturya ağaç malzeme ticaret normları göz önünde tutularak meşe ve kayın parkeleri için aşağıdaki sınıflandırma esaslarının tatbik edilmesi uygun olacaktır [1]. 3.1.1. Parke imalinde kullanılan ağaçlar Parke imalinde en çok kullanılan ağaçlar Meşe (Quercus) ve Kayın (Fagus) dır. Avrupa’da bu ağaçlardan başka Akçaağaç (Acer), Dişbudak (Fraxinus), Armut (Pirus communis), Karaağaç (Ulmus), Huş (Betula) ve Ceviz (Juglans) da kullanılır. Yabancı ağaçlardan lüks parke imali için elverişli ağaçlar ise; Amarant (Copaifera bracteata), Jarrah (Eucalyptus marginata), Karri (Eucalyptus diversicolor), Teak-Tik (Tectona grandis), Afrika limon ağacı (Disthemonanthus bentamianus), Batı Hindistan ipek ağacı (Fagara flava), Bongossi (Sophira procera), Palisander (Dalberigia nigra), çeşitli Maun nevileri (Magahoni) ve Gül ağacı (Physocalymna scaberrium)’dır [1]. 3.1.2. Meşe parkeleri 3.1.2.1. I. Sınıf meşe parkeleri Birinci sınıf meşe parkeleri düzgün, kenarları keskin köşeli ve birbirine paralel, köşeler tam dik kesilmiş ve temiz işlenmiş olacaktır. Kalınlık her tarafta aynı olmalıdır. Liftler düzgün olacak, dalgalanma bulunmayacaktır. Yıllık halkalar geniş ve kaba tekstürlü olmayacaktır. Sağlam olacak, özü ve çatlaklıkları ihtiva etmeyecektir. Bütün parkelerin üst yüzü budak ve diri odunlardan arıtılmış olacaktır. Alt yüzünde çok az miktarda sağlam, ufak ve kaynamış budakçıklar olabilir. Kurt yeniği bulunmayacaktır. Kırmızı şeritler ve diğer renk hataları bulunmayacaktır. Tabii olmak şartıyla, hafif renk farkları bulunabilir. Dürü odun, sağlam olmak şartıyla, ancak 2 mm. kalınlık ve 10 mm. genişliğe kadar ve yalnız parkenin alt kenar köşelerinden bir tanesi de olmak şartıyla kabul edilebilir [1]. 3.1.2.2. II. Sınıf meşe parkeleri İkinci sınıf meşe parkeleri keza düzgün, kenarları keskin köşeli ve birbirine paralel, köşeler tam dik kesilmiş ve temiz işlenmiş olacaktır. Kalınlık her tarafta aynı olmalıdır. Kaba lifli, kaba yıllık halkalı ve tekstürlü olabilir. Sağlam olacak, özü ve çatlaklıkları ihtiva etmeyecektir. Parkelerin üst yüzü diri odunu ihtiva etmeyecektir. Tek tük, 10 mm. çapına kadar, sağlam ve kaynamış budaklar olabilir. Kırmızı şeritli olmayacaktır. Ancak depolama ve istiften dolayı renk hataları olabilir. Kurt yeniği bulunmayacaktır. Diri odun sağlam olmak şartıyla, ancak 5 mm. kalınlık ve 20 mm. genişliğe kadar ve yalnız paketin alt kenar köşelerinden bir tanesinde olmak şartıyla kabul edilebilir [1]. 3.1.2.3. III. Sınıf meşe parkeleri Üçüncü sınıf meşe parkeleri işlenme bakımından kusursuz olacaktır. 15 mm. çapına kadar sağlam ve kaynamış budaklar bulunabilir. Sağlam olmak şartıyla kırmızı şeritlere ve diğer renk kusurlarına müsaade edilir. Çok az miktarda kurt yeniği bulunabilir. Diri odun sağlam olmak şartıyla, 5 mm. kalınlığa kadar olmak üzere parkenin bütün alt yüzünü kaplayabilir. Çatlak olmayacaktır [1]. 3.1.3. Kayın parkeleri 3.1.3.1. I. Sınıf kayın parkeleri Birinci sınıf kayın parkeleri düzgün, kenarları keskin köşeli ve birbirine paralel, köşeler tam dik kesilmiş ve temiz işlenmiş olacaktır. Kalınlık her tarafta aynı olmalıdır. Liftler düzgün olacak, kaba veya dalga bulunmayacaktır. Yıllık halkalar geniş ve kaba tekstürlü olmayacaktır. Ardaksız ve sağlam olacak, özü ve çatlaklıkları bulunmayacaktır. Parkelerin üst yüzü tamamen budaksız, yeksenak ve temiz renkli olacak, kahve renkli veya kırmızı renkteki kırmızı yürek lekeleri veya diğer renk hataları mevcut olmayacaktır. Alt yüzünde çok az miktarda sağlam, ufak ve kaynamış budakçıklar bulunabilir. Kurt yeniği bulunmayacaktır [1]. 3.1.3.2. II. Sınıf kayın parkeleri İkinci sınıf kayın parkeleri keza düzgün, kenarları keskin köşeli ve birbirine paralel, köşeler tam dik kesilmiş ve temiz işlenmiş olacaktır. Kalınlık her tarafta aynı olmalıdır. Kaba liftli,kaba yıllık halkalı ve tekstürlü olabilir. Ardaksız ve sağlam olacak, özü ve çatlaklıkları ihtiva etmeyecektir. Çok az olmak şartıyla 10 mm. çapına kadar, sağlam ve kaynamış budaklar ihtiva edebilir. Az miktarda ve yeksenaklığı fazla bozmak şartıyla kırmızı yürek lekeleri bulunabilir [1]. 3.1.3.3. III. Sınıf kayın parkeleri Üçüncü sınıf kayın parkeleri işleme bakımından kusursuz olacaktır. Az miktarda olmak şartıyla 15 mm. çapına kadar sağlam ve kaynamış budaklar bulunabilir. Kaba liftli, kaba yıllık halkalı ve tekstürlü olabilir. Ardaklılık bulunmayacaktır. Sağlam olmak şartıyla fazla miktarda kırmızı yürek lekeleri ve diğer renk kusurları olabilir. Az miktarda kurt yenikleri olabilir. Parkeler ağaç cinsi ayrılmaksızın aşağıda gösterildiği şekilde I., II., III. sınıf olmak üzere üç kalite sınıfına ayrılmaktadır. I. Sınıf : Budaksız, elyafı düzgün, ince hareli, renkleri muntazam ve lekesiz olacaktır. II. Sınıf : Budaksız, elyafı kalın ve geniş hareli, ufak tefek tabii lekeleri ve renkleri biraz karışık olabilecektir. III. Sınıf : Ufak tefek budaklı, kalın, geniş hareli, renkler bozuk ve karışık olabilecektir. Parkeler ağaç cinsi, boyut ve kalite sınıfına göre ayrı paketler halinde ambalaj yapılmakta ve paketlerin üzerine I. sınıf için mavi, II. Sınıf için kırmızı ve III. sınıf için yeşil renkli ve fabrika adını gösteren damga vurulmaktadır. Bir paket parke 1 m2 yer kaplar [1]. 4. MASİF PARKENİN DÖŞENME TEKNİKLERİ 4.1. Parke Döşenecek Şap Zemininde Dikkat Edilmesi Gereken Noktalar 4.1.1. Şap sık dökükmüş olmalıdır. Çekiçle şapın üzerine vurarak veya çivi gibi ucu sivri bir maddeyi şapın üstüne sürterek, zeminin sıklığı veya yüzey sertliği konusunda bilgi sahibi olunabilir. Şapın yüzeyine çekiçle vurulduğu zaman iz kalmamalı ve çivi ve benzeri maddeler şapın üzerine sürtüldüğünde derin izler ve toz oluşmamalıdır .[1] Şekil 4.1 Şapın sıklığının kontrolü [1]. 4.1.2. Şap dinlendirilmiş ve kuru olmalıdır. Çimento bazlı her türlü şap en az 30 gün dinlendirilmelidir. Şap içindeki nem oranı yüzeyden en az 2–3 cm. derinliğe inerek kontrol edilmelidir. GANN tipi higrometre ile ölçüldüğünde çimento bazlı şapın azami nem değeri 30 olmalıdır. Nem oranı bu değere düşmeden kesinlikle parke uygulanmamalıdır [1]. Şekil 4.2. Şapın nem derecesinin kontrolü [1]. 4.1.3. Şapta çatlak olmamalıdır. Şapın kuruma süreci içinde yüzeyde oluşan küçük çatlaklar kabul edilebilir çatlaklıklardır. Bunun dışında oluşan her türlü çatlak tamir edilmelidir. Bunun için özellikle çatlaklar V şeklinde açılmalı ve sentetik reçineli katkı maddesi eklenmiş harç ile doldurulmalıdır [1]. Şekil 4.3 Şaptaki çatlakların kontrolü [1]. 4.1.4. Şap üzerinde seviye farkı olmamalıdır. Parke döşenecek zemin yeterince düz, dalgasız ve kendi içine aşırı seviye farklılıkları göstermemelidir. Düz ve uzunca bir lata ile yapılan ve aşağıdaki değerler içinde kalan seviye farklılıkları kabul edilebilir azami değerlerdir. Çizelge 4.1 Şap üzerindeki iki farklı nokta ardasındaki kabul edilebilir yükseklik farkları [1]. İki temas noktası arasındaki mesafe (m.) 0,1 1 4 10 + 10 Seviye farkı (mm.) 2 4 10 12 15 Parke döşeme aşamasında iyi bir netice almak için, 2 m. boyunda bir lata ile değişik yönlerde yapılacak olan seviye kontrolünde hiçbir noktada 3 mm. yi aşan seviye farklılıkları görülmemelidir [1]. Şekil 4.4 Şap üzerindeki seviye farkının kontrolü [1]. 4.1.5. Şap pürüzlü olmamalıdır Parke döşenecek şapın aşırı derecede pürüzlü olması, yapıştırıcı israfına neden olacağı gibi, buna bağlı olarak yapışkanın kuruma süresini de uzatacaktır [1]. 4.1.6. Şap temiz olmalıdır Parke döşenmeye başlanmadan önce şapın yüzeyi iyice temizlenmelidir. Şap üzerinde her hangi bir neden ile kalmış olan alçı, çimento yığınları çelik gibi ıspatula ile kazınmalıdır. Şap üzerine damlayan her türlü yağlı malzeme, boya vs. şapa nüfuz etmeden temizlenmelidir. Yapıştırma işlemi başlamadan önce zemin nemli bir bezle silinmeli veya elektrikli süpürge ile temizlenmelidir. NOT : Yukarıda belirtilen hususların kontrolü basit bir araç ile sağlanabilir. Nem oranının higrometre ile tespit edilmesi dışındaki tüm diğer kontroller parkeyi döşeyecek olan ustanın bilgi ve tecrübesine bağlıdır [1]. 4.2. Masif Boy Parkelerde Zemin Hazırlığı Boy parkelerin uygulanması düşünülen mekanlarda zemin hazırlığı son derece önemlidir. Çeşitli uygulamalar arasından en çok tercih edilenler aşağıda belirtilmiştir. 1. Şapın arasına kadron yerleştirmek. 2. Talaşlı şap dökmek. 3. Şap veya kaba beton üzerine MDF, sunta, kontratabla yerleştirmek. 4. Şap veya kaba beton üzerine ahşap kontrüksiyon hazırlamak. Yukarıdaki seçenekler arasından şapın arasına kadron yerleştirmek metodu seçilecek ise aşağıdaki ayrıntılara dikkat edilmesi gerekir. • Kadronlar 25–30 cm. aralıklar ile dizilmelidir. • Bu mesafe kullanılacak olan parkenin uzunluğuna göre değişebilir. • Kadronlar, parke döşeme istikametiyle 900 açı yapacak şekilde olmalıdır. • Dökülecek olan şap ile kadronlar mutlaka aynı seviyede olmalıdır. • Dökülecek olan şap en az 3–4 cm. kalınlığında olmalıdır. • Kadronlar mümkünse düz lata yerine eşkenar yamuk (trapez) profili olmalıdır. • Kadronlar için tercih edilen ağaçlar mümkün olduğunca kuru çam veya kestane olmalıdır [1]. 4.2.1. Parke döşenecek ortamda olması gerekenler • Tüm su tesisatı gözden geçirilmeli, herhangi bir nedenden dolayı meydana gelen su sızıntıları giderilmelidir. Ahşabın en büyük düşmanı nem ve doğrudan su temasıdır. • Seçilen zemin tipi ne olursa olsun, zemin seviyesi her noktada aynı olmalıdır. • Parke döşenecek ortamın ısısı 15 0C’ den aşağı olmamalıdır. • Boya son katı dışında herhangi bir tamirat, alçı, sıva vb. gibi inşaat ve dekorasyon kalmaması sağlanmalıdır. • Parke döşenecek olan mekanın tüm doğramaları ve pencere camları takılı olmalıdır. • Parke uygulanacak zemin şap esaslı ise, şapın kalınlığı en az 3 cm. ve kuru olmalıdır. Şapın kuruluğu konusunda şüphe duyulursa higrometre ile şap nemi ölçülmelidir. Şapın sertleşmesi birkaç gün içinde gerçekleşir. Ancak üzerine doğrudan parke uygulanabilecek kuruluğa ulaşması için mevsim şartlarına göre en az 30 güne ihtiyacı vardır. İyi kurumayan bir şapın üzerine uygulanan parke kısa sürede şaptaki nemi emer ve bunun sonucunda parke şişer. • Masif parkelerin ortam rutubetine gelmesi için, döşenecek mekana, döşeme işlemi başlamadan en az 10–15 gün önce koyulmalı ve eğer naylon şrink ambalaj içinde iseler söz konusu ambalaj birkaç yerden yırtılmalıdır. • Parke döşeme işlemi bittikten en az 3 haftalık bir süre geçmeden sistire ve cilalama işlemi yaptırılmamalıdır. Unutulmamalıdır ki, ahşap yaşayan bir malzemedir ve uygulandığı ortamın nemine, ısısına göre azda olsa hareketlenmeler gösterebilir. Sistire ve cila işlemi,parke döşeme işleminden hemen sonra yapılırsa parkenin gözenekleri zımpara tozu ve cila ile kapanacağından, ağaç ortam ısı ve nemine daha uzun bir sürede uyum sağlayacak ve eğer ortam nemi parke neminden fazla ise parke yüzeyinde muhtemelen küçük iç bükey toplanmalar olacaktır. • Sistre, cila işleminden önce parke yüzeyini korumak amacıyla sadece karton, kumaş vs. gibi ahşabın nefes almasına izin veren malzemeler kullanılmalıdır. Parkenin yüzeyi kesinlikle naylon vb. malzemelerle kapatılmamalıdır. • Cila işlerinde kullanılacak cila çift bileşimli cila ise kapı, pencere kolları (Pirinç) ve tül perdeler çıkarılmalıdır [1]. 4.3. Parke Döşeme Teknikleri Parkenin döşeme tekniklerine geçmeden önce parkenin fiziksel ve mekanik özellikleri, parkenin kurutulması ve döşenme yerleri hakkında kısaca bilgi vermek yararlı olacaktır. Fiziksel ve mekanik özellikleri ağaç hidrostatik (su ile müşterek yaşayan) bir yapıya sahiptir. Suya karşı aşırı bir meyli bulunan odunun su miktarı belirli sınırlar arasında mukavemet özellikleri, elastikiyet modülü, sertlik, eskime direnci, işlenme kabiliyeti, ısı değeri, termik iletkenlik, selüloz randımanı ve kalitesiyle odunun çürümeye karşı dayanıklılığını etkilemektedir. Parkenin döşenme yerleri ise nem, su, rutubet gibi parkenin şişmesine neden olacak faktörlerin olmadığı her yere döşenebilir. Yurdumuzda daha çok ev spor salonlarında döşeme malzemesi olarak kullanılmaktadır. Pahalı olması nedeniyle kullanım alanı oldukça sınırlı kalmaktadır. Oysa Avrupa’da evlerin taban, tavan ve duvarlarına çeşitli dekorlarda döşenmektedir. Ayrıca büyük satış mağazaları, her türlü spor salonları ve okulların taban döşemeleri masif parke ile döşenmektedir [1]. 4.3.1. Ziftle yapılan döşeme tekniği Zift petrol ürünüdür. Katrandan bir kademe daha incedir. Söz konusu ziftli döşemenin yurt dışından ülkemize geldiği, nemi ahşap parkeye iletmediği savunulmaktadır. Bu teori tamamen yanlıştır. Çünkü zift kendi bünyesine nem almaz, oysa ahşabı mevsimlere göre belirtilen teknik bilgilerde belirtildiği gibi nem alıp vermesi gerekmektedir. Zift bunu engellemektedir. Türkiye’deki döşemeciler serme ve bandırma döşemelerini birbiri ile mukayese edip tartışmaktadır. Fakat bize göre bu tartışma yersiz ve ziftli döşeme uygun görülmemektedir [1]. 4.3.1.1. Bandırma döşemeciliği Zift bir ocakta ısıtılıyor,sonra tekerlekli, üzerinde tavası olan ve altında küçük bir piknik tüp yanmakta olan kazana konulmaktadır. Odanın ortasına bir başlangıç ipi çekilir. Parke paketleri açılır (masif parkelerde sağ ve sol ebatlar bulunmaktadır). Döşenecek desen önceden tespit edilir. Masif parkenin alt yüzeyleri kazanda bulunan kaynak zifte bandırılır, bekletilmeden zemine konur. Böylece işlem devam eder [1]. 4.3.1.2. Serme döşeme tekniği Deseni önceden tespit edilmiş şekle göre odanın ortası ve desenin ortası tespit edilir. Bandırmadan farklı bir zift ocakta kaynatılır (soğuk havalarda zifttin akışkanlığını koruması için çok az gazyağı katılır). Orta geçilerek yere iki-üç sıra genişlikte zift zemine bir mala ile serilir ve parkeler serilmiş olan zifttin üzerine sıralanır. İşlem bu şekilde devam eder [1]. 4.3.2. Tutkala yapılan döşeme tekniği Ülkemize parkenin ilk geldiği yıllarda zemin üzerine ahşaptan ızgara döşenir, üzerine 10-12 cm. genişlikte tahtalar döşenirdi. Parkeler bu döşeme tahtası üzerine tutkallanarak ve zıvanalara yandan gizli çivi çakılarak sabitleşmektedir. Günümüzde bu yöntem kapalı spor salonlarında yapılmaktadır. Fakat bu döşeme tekniğinin çok mükemmel olmasına rağmen kullanılan malzemenin çok fazla olması sebebiyle maliyeti oldukça yüksektir. Son zamanlarda zemine ızgara yada herhangi bir ön işlem yapılmadan tutkal direk zemine kısım kısım yaydırılarak parke döşeme işlemi yapılmaktadır [1]. 4.3.2.1. Izgara üzerine çivili ve tutkallı yapılan döşemeler Zemin üzerinde alanın büyüklüğüne göre ahşaptan kayıtlar hazırlanmaktadır. Bunlar su terazisine alınarak 50-60 cm. mesafe ile ızgara şeklinde döşenir. Bunların üzerine 10-15 cm. arasındaki genişlikte tahtalar döşenir. Bu tahtaların üzerine tutkal serilir (tutkallar komple değil, desenin sırasının genişliğine göre serilip döşeme işlemi devam eder). Parkelerin tespiti esnasında zıvanalara belli aralıklarla lambalı kısımlarından gizli çivilerle ahşaba çakılır [1]. 4.3.2.2. Tutkallı serme döşeme Günümüzde zifttin yerini yavaş yavaş almaktadır. Zemin temizlenir. Bir kap içerisindeki suyun içerisine 1/15 oranında tutkal katılır ve sulandırılır. Bir fırça vasıtasıyla yere sürülür. Temizleme işlemindeki amaç ağaç tutkalının toza yapışmayacağı için zemindeki tozu yok etmektir. Ziftli döşemedeki işlem sırasını takip etmektedir. Yalnız burada tutkal tamamen değil, döşenecek sıranın genişliği kadar serilir [1]. 4.4. Tabandan Isıtmalı Zeminlerde Masif Parke Uygulanması Her tür masif parke yerden ısıtmalı zeminlerde uygulanabilir. Termik izolasyon değerleri kullanılan ağacın cinsine ve parkelerin kalınlığına göre değişkendir. Meşe mozaik parke (8 mm. kalınlık) 0.038 m2 K/W Meşe lam parke (10 mm. kalınlık) 0.065 m2 K/W Lamine döşeme / 3 kat (15 mm. kalınlık) 0.081 m2 K/W Boy parke (22 mm. kalınlık) 0. 105 m2 K/W [1]. Kullanılan tutkal, ağacın zaman içindeki doğal hareketlerine uyum sağlayabilecek elastiklikte olmalı ve 60 C sıcaklığa kadar olan ısılarda özelliklerini kaybetmemelidir. Tabandan ısıtmalı zeminlere parke döşemesi şekil 4.5.de gösterilmiştir. Şekil 4.5 Tabandan ısıtmalı zeminden bir kesit [1]. Serpantinler şapın en az 30 mm.2 altında olmalı ve parkeyi döşeme öncesinde şapım kuruluğu kontrol edilmelidir. Şapın istenilen kuruluğa gelmesi için öncelikle yeterli bir süre bekletilmesi gerekir. Daha sonra ısıtma sistemi 2–3 hafta boyunca su ısısı yaklaşık 35 C de tutularak devreye sokulur. Parke uygulanmaya başlanmadan 2–3 gün önce ısıtma durdurulur. Parke döşemesi bitirildikten sonra ısıtma yeniden devreye sokulur ve günde yaklaşık 3–5 0C arttırılarak hedef ısıya varıncaya kadar ısıtmaya devam edilir. Parke zemine döşenmeye başlanmadan önce şapın nem oranı mutlaka kontrol edilmelidir. Zeminden ısıtmada parkenin üzerindeki ısı günlük kullanım mekanlarında 26–27 C, diğer mekanlarda ise 30 C’ yi aşmamalıdır. Parke yüzeyinde çatlak oluşmasını önlemek için, parkeyi halı vb. gibi aşırı ısı yalıtımına sebep olacak maddeler ile yoğun bir şekilde kapatmamak gerekir [1].
Bu Haber 18.12.2009 tarihinde kayıt edilmiş ve 1691 kez okunmuştur.
